บริการของเรา

*  ให้คำปรึกษา  กฎหมายและพิธีการศุลกากร

                   กฎหมายอื่นที่เกี่ยวข้อง

                   ตรวจสอบการได้สิทธิพิเศษทางภาษีอากร

                   คดีผิดศุลกากร

* การแก้ไขปัญหาเกี่ยวกับ การนำเข้า-การส่งออก 



สอบถามรายละเอียดติดต่อ

ชนิด ศุทธยาลัย Tel 081-261-9024 E-mail : chanidservice@hotmail.com

คำพิพากษาฎีกาเกี่ยวกับเจตนาในความผิดศุลกากร

คำพิพากษาฎีกาเกี่ยวกับเจตนาในความผิดศุลกากร

กฎหมายที่เกี่ยวข้อง

พระราชบัญญัติ ศุลกากร (ฉบับที่ ๙) พุทธศักราช ๒๔๘๒

มาตรา๑๖  การกระทำที่บัญญัติไว้ในมาตรา ๒๗ และมาตรา ๙๙ แห่งพระ ราชบัญญัติศุลกากร พุทธศักราช ๒๔๖๙ นั้น ให้ถือว่าเป็นความผิดโดยมิพักต้องคำนึงว่าผู้กระทำมีเจตนาหรือกระทำโดยประมาทเลินเล่อหรือหาไม่

คำพิพากษาฎีกา

๑ คำพิพากษาฎีกาที่ ๙๔๒/๒๕0

ตามความในบทบัญญัติของมาตรา ๑๖แห่งพระราชบัญญัติศุลกากร(ฉบับที่ ๙) พ.ศ. ๒๔๘๒ นั้น หาได้ลบล้างองค์ประกอบความผิดที่จะต้องกระทำ "โดยเจต นาจะฉ้อค่าภาษี" ตามที่บัญญัติไว้ใน มาตรา ๒๗ แห่งพระราชบัญญัติศุลกากร พ.ศ.๒๔๖๙ นั้น ให้สิ้นไปไม่ เพราะในมาตรา๑๖หมายความถึงแต่เพียงมิให้คำนึงถึงเจตนาแห่งการกระทำเท่านั้นส่วนความมุ่งหมายแห่งการกระทำหรือความประสงค์ต่อผลนั้น ยังคงต้องเป็นองค์ประกอบความผิดตามมาตรา ๒๗ นั้นอยู่

(ประชุมใหญ่ครั้งที่ ๑๓/๒๕0๓)

จำเลยนำของเข้ามาในราชอาณาจักรโดยไม่ได้ตรวจรายละเอียดในแบบพิมพ์เพราะถือว่าเป็นของส่วนตัวแต่ไม่ได้ความว่าจำเลยมีเจตนาจะฉ้อค่าภาษีของรัฐบาลจำเลยยังไม่มีความผิด

๒ คำพิพากษาฎีกาที่ ๖๑๒ ๖๑๓/๒๕๑๑

จำเลยสั่งซื้อกาแฟจากต่างประเทศก่อนมีประกาศควบคุมภายหลังมีประกาศควบคุม จำเลยได้ยื่นคำขอและได้รับอนุญาตถูกต้องตามกฎหมายแล้ว จำเลยย่อมไม่มีความผิด

แม้พระราชบัญญัติศุลกากร (ฉบับที่ ๙) พ.ศ.๒๔๘๒ มาตรา ๑๖ ซึ่งบัญญัติเป็นความผิดโดยมิต้องคำนึงว่าผู้กระทำมีเจตนาหรือไม่ก็ตาม แต่จำเลยจะต้องมีเจต นาฉ้อภาษีอยู่ด้วย จึงจะผิดตามนัยฎีกาที่ ๙๔๒/๒๕0

๓ คำพิพากษาฎีกาที่ ๒๖0๕/๒๕๒๖

แม้พระราชบัญญัติศุลกากร (ฉบับที่ ๙) พ.ศ. ๒๔๘๒ มาตรา ๑๖บัญญัติให้ถือว่าการกระทำที่บัญญัติไว้ในมาตรา ๒๗ และ ๙๙ แห่งพระราชบัญญัติศุลกากร พ.ศ. ๒๔๖๙ เป็นความผิดโดยมิพักต้องคำนึงว่าผู้กระทำมีเจตนาหรือกระทำโดยประมาทเลินเล่อหรือไม่ก็ตาม แต่การที่จะเป็นความผิดตามมาตรา ๒๗ ต้องได้ความว่าจำเลยมีเจตนาจะฉ้อค่าภาษีของรัฐบาล(อ้างคำพิพากษาฎีกาที่ ๖๑๒-๖๑๓/๒๕๑๑) การที่จำเลยขอชำระอากรขาเข้าสำหรับสินค้าหรือของรายพิพาท โดยระบุว่าอากรปกติในพิกัดดังกล่าวจะต้องเสียอัตราร้อยละ ๑๕ แต่ได้รับลดหย่อนให้เสียในอัตราร้อยละ ๑0ตามประกาศกระทรวงการคลัง ที่ ศก.๔/๒๕๑๗ แม้ประกาศดัง กล่าวนี้จะถูกยกเลิกโดยประกาศกระทรวงการคลัง ที่ศก.๖/๒๕๑๙ก็ตาม ข้อความที่ระบุถึงประกาศกระทรวงการคลังที่ถูกยกเลิกดังกล่าวเป็นเพียงข้อผิดพลาดหรือไม่ถูกต้อง มิใช่เป็นข้อความเท็จ แต่กรณีจะเป็นความไม่สมบูรณ์หรือชักพาให้หลงผิดหรือไม่ ไม่จำต้องวินิจฉัยเพราะเป็นเรื่องนอกเหนือคำฟ้องของโจทก์

 

ข้อมูล : ศูนย์เทคโนโลยีสารสนเทศและการสื่อสารในศาลฎีกา