บริการของเรา

*  ให้คำปรึกษา  กฎหมายและพิธีการศุลกากร

                   กฎหมายอื่นที่เกี่ยวข้อง

                   ตรวจสอบการได้สิทธิพิเศษทางภาษีอากร

                   คดีผิดศุลกากร

* การแก้ไขปัญหาเกี่ยวกับ การนำเข้า-การส่งออก 



สอบถามรายละเอียดติดต่อ

ชนิด ศุทธยาลัย Tel 081-261-9024 E-mail : chanidservice@hotmail.com

คำพิพากษาฎีกาเกี่ยวกับหน้าที่นำสืบ (เพิ่มเติม)

คำพิพากษาฎีกาเกี่ยวกับหน้าที่นำสืบ (เพิ่มเติม)

กฎหมายที่เกี่ยวข้อง

พระราชบัญญัติ ศุลกากร พ.ศ ๒๔๖๙ และที่แก้ไขเพิ่มเติม

มาตรา ๑๐๐ในการฟ้องร้องคดีอันเกี่ยวด้วยของซึ่งต้องยึดเพราะไม่เสียภาษี หรือเพราะเหตุพึงริบโดยประการอื่นก็ดี หรือยึดเพื่อเอาค่าปรับตามพระราชบัญญัตินี้ก็ดี ถ้ามีข้อโต้เถียงเกิดขึ้นว่าค่าภาษีสำหรับของนั้น ๆ ได้ส่งชำระถูกต้องแล้วหรือหาไม่ หรือว่าของนั้น ๆ ได้นำเข้ามา ได้ขนขึ้นจากเรือ ได้ส่งออก ได้บรรทุกลงเรือ ได้ย้ายขนไป ได้เก็บ ได้ขาย หรือได้จัดการอย่างอื่นโดยชอบด้วยกฎหมายหรือหาไม่ไซร้ ท่านว่าหน้าที่พิสูจน์ตกอยู่แก่จำเลยทุกคดีไป

คำพิพากษาฎีกา

๑ คำพิพากษาฎีกาที่๙๗0/๒๔๗๙

ศาลฎีกาตัดสินว่าตามข้อเท็จจริงน่าเชื่อว่าจำเลยได้ทำผิดตามฟ้องและข้อที่จำเลยว่าไม่ควรมีผิดเพราะไม่ได้เป็นเจ้าของนั้นเห็นว่า ม.๒๗ มิได้บัญญัติลงโทษแต่เฉพาะผู้เป็นเจ้าของเท่านั้นผู้นำหรือผู้พาของเข้ามาหรือเกี่ยวข้องในการหลีกเลี่ยงหรือพยายามหลีกเลี่ยงการเสียค่าภาษี ก็ยังมีความผิดด้วย และ ม.๑๐๑ ได้บัญญัติให้เป็นหน้าที่ของจำเลยที่จะต้องสืบว่าของรายนี้ได้เคยผ่านด่านเสียภาษีมาแล้วหรือไม่ ไม่ใช่หน้าที่ของโจทก์ และเมื่อสืบไม่ได้จำเลยก็ต้องมีความผิด อนึ่งจำเลยฎีกามาว่า หีบสิ่งของที่เจ้าพนักงานจับได้นั้น ไม่ใช่หีบสิ่งของที่จำเลยส่งไปเป็นหีบที่ถูกสับ เปลี่ยนนั้น จำเลยมิได้ยกเป็นข้อต่อสู้ในศาลชั้นต้น ศาลฎีการับวินิจฉัยให้มิได้จึงพิ พากษายืนตามศาลอุทธรณ์

๒ คำพิพากษาฎีกาที่๑0๓๘/๒๕0

หน้าที่ของจำเลยที่จะนำสืบตามมาตรา ๑00 แห่งพระราชบัญญัติศุลกากร พ.ศ.๒๔๖๙ ต้องเป็นเรื่องเกี่ยวกับผู้ลอบลักหนี้อากรขาเข้าขาออกหรือเป็นผู้สมรู้ในการนั้นหรือหลีกเลี่ยงโดยเจตนาฉ้อด่านภาษี ถ้าหากว่าจำเลยซื้อของไว้จากพ่อค้าในตลาดโดยเปิดเผย แม้ของนั้นจะยังมิได้เสียภาษี จำเลยหาตกอยู่ในบังคับแห่ง มาตรา ๑00 ไม่จึงเป็นหน้าที่ของโจทก์จะต้องสืบให้สมฟ้อง

๓ คำพิพากษาฎีกาที่๓๙๙๑/๒๕๓๕

 

ความผิดตามพระราชบัญญัติศุลกากร พ.ศ.๒๔๖๙ มาตรา ๒๗ทวิ ต้องเป็นการซื้อของที่ตนรู้ว่าเป็นของที่นำเข้ามาในราชอาณาจักรโดยหลีกเลี่ยงอากรซึ่งภาระการ พิสูจน์ดังกล่าวนี้ตกอยู่แก่จำเลยผู้ซื้อที่จะต้องพิสูจน์ว่าสินค้าผ้าของกลางได้เสียภาษีโดยถูกต้องแล้วดังที่พระราชบัญญัติศุลกากร พ.ศ.๒๔๖๙มาตรา ๑00 บัญญัติไว้หาใช่เป็นหน้าที่ของโจทก์ที่จะนำสืบไม่ เมื่อจำเลยไม่นำสืบคดีต้องฟังว่าจำเลยซื้อผ้าของกลางโดยรู้ว่ายังไม่ได้เสียค่าภาษี