บริการของเรา

*  ให้คำปรึกษา  กฎหมายและพิธีการศุลกากร

                   กฎหมายอื่นที่เกี่ยวข้อง

                   ตรวจสอบการได้สิทธิพิเศษทางภาษีอากร

                   คดีผิดศุลกากร

* การแก้ไขปัญหาเกี่ยวกับ การนำเข้า-การส่งออก 



สอบถามรายละเอียดติดต่อ

ชนิด ศุทธยาลัย Tel 081-261-9024 E-mail : chanidservice@hotmail.com

คำสั่งศาลปกครองสูงสุดเกี่ยวกับสัญญาทางปกครอง

คำสั่งศาลปกครองสูงสุดเกี่ยวกับสัญญาทางปกครอง

๑ คำจำกัดความ

๑.๑ สัญญาทางปกครอง

ตามพระราชบัญญัติ จัดตั้งศาลปกครองและวิธีพิจารณาคดีปกครอง พ.ศ. ๒๕๔๒

หมายความรวมถึง สัญญาที่คู่สัญญาอย่างน้อยฝ่ายใดฝ่ายหนึ่งเป็นหน่วยงานทางปกครองหรือเป็นบุคคลซึ่งกระทำการแทนรัฐ และมีลักษณะเป็นสัญญาสัมปทาน สัญญาที่ให้จัดทำบริการสาธารณะ หรือจัดให้มีสิ่งสาธารณูปโภคหรือแสวงประโยชน์จากทรัพยากรธรรมชาติ

๑.๒ คำสั่งทางปกครอง

ตามพระราชบัญญัติ วิธีปฏิบัติราชการทางปกครอง พ.ศ. ๒๕๓๙

คำสั่งทางปกครอง หมายความว่า

(๑) การใช้อำนาจตามกฎหมายของเจ้าหน้าที่ที่มีผลเป็นการสร้างนิติสัมพันธ์ขึ้นระหว่างบุคคลในอันที่จะก่อ เปลี่ยนแปลง โอน สงวน ระงับ หรือมีผลกระทบต่อสถานภาพของสิทธิหรือหน้าที่ของบุคคล ไม่ว่าจะเป็นการถาวรหรือชั่วคราว เช่น การสั่งการ การอนุญาต การอนุมัติ การวินิจฉัยอุทธรณ์ การรับรอง และการรับจดทะเบียน แต่ไม่หมายความรวมถึงการออกกฎ

(๒) การอื่นที่กำหนดในกฎกระทรวง

๑.๓ สัญญาทางแพ่ง  หมายถึง ข้อตกลงระหว่างบุคคลสองฝ่ายเพื่อก่อให้เกิดนิติสัมพันธ์ในทางกฎหมาย อันได้แก่ การก่อ เปลี่ยนแปลง โอน สงวน หรือระ งับซึ่งสิทธิ

๒ คำสั่งศาลปกครองสูงสุด ที่ร.238/2554 คำร้องที่ ร.543/2553

ผู้ฟ้องคดีทั้งสิบได้รับคัดเลือกให้เป็นผู้มีสิทธิจำหน่ายอาหารและเครื่องดื่ม ในโรงเรียนบางลี่วิทยา อำเภอสองพี่น้อง จังหวัดสุพรรณบุรี โดยมีเงื่อนไขว่าให้ผู้ฟ้องคดีทั้งสิบเป็น ผู้ออกค่าใช้จ่ายในการก่อสร้างร้านค้าย่อยภายในโรงอาหารของโรง เรียนบางลี่วิทยาเพื่อแลกเปลี่ยนกับการได้สิทธิเป็นผู้จำหน่ายอาหารและเครื่องดื่ม ต่อมา ผู้ฟ้องคดีทั้งสิบอ้างว่าผู้ถูกฟ้องคดี (ผู้อำนวยการโรงเรียนบางลี่วิทยา) ได้มีคำสั่งให้ยกเลิกการจำหน่ายอาหารและเครื่องดื่มของผู้ฟ้องคดีทั้งสิบ และให้ขนย้ายทรัพย์สินพร้อมทั้งอุปกรณ์ออกจากร้านค้า จึงเป็นการโต้แย้งเกี่ยวกับสัญญา การจำหน่ายอาหารและเครื่องดื่มในโรงเรียนบางลี่วิทยาซึ่งเป็นโรงเรียนในสังกัดสำนัก งานคณะ กรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐานซึ่งเป็นหน่วยงานทางปกครอง ผู้ถูกฟ้องคดีเป็นข้าราชการ ในสังกัดดังกล่าวจึงเป็นเจ้าหน้าที่ของรัฐซึ่งกระทำการแทนรัฐตามมาตรา 3 แห่ง พ.ร.บ. จัดตั้งศาลปกครองฯ

เมื่อสัญญามีลักษณะเป็นการที่หน่วยงานปกครองยอมให้เอกชนเข้าใช้ประ โยชน์จากทรัพย์สินของทางราชการ เพื่ออำนวยความสะดวกให้แก่เด็กนักเรียนในการซื้ออาหารรับประทานในระหว่างศึกษาในสถาน ศึกษา ซึ่งมิใช่วัตถุประสงค์หลักในการจัดทำบริการสาธารณะด้านการศึกษา อีกทั้งเงื่อนไขตามข้อตกลงที่ทั้งสองฝ่ายทำไว้ก็เป็นข้อตกลงระหว่างคู่สัญญาภายใต้หลักเสรีภาพในการทำสัญญา ความเสมอภาคและความสมัครใจของคู่สัญญา ซึ่งเป็นลักษณะของสัญญาทางแพ่ง มิใช่เอกสิทธิ์ของรัฐที่กำหนดขึ้นเพื่อให้วัตถุประสงค์ในการจัดทำบริการสาธารณะด้านการศึก ษาบรรลุผล ทั้งสัญญามิได้มีลักษณะเป็นสัญญาประเภทต่างๆ ตามที่ระบุไว้ในมาตรา 3 แห่ง พ.ร.บ. จัดตั้งศาลปกครองฯ จึงมิใช่ข้อพิพาทเกี่ยวกับสัญญาทางปกครองตามมาตรา 9 วรรคหนึ่ง (4) แห่งพระราชบัญญัติดังกล่าว

ที่ผู้ฟ้องคดีทั้งสิบอุทธรณ์ว่า คำสั่งของผู้ถูกฟ้องคดีที่ให้ผู้ฟ้องคดีทั้งสิบสิ้นสุดการจำหน่ายอาหารและเครื่องดื่ม รวมทั้งให้ขนย้ายอุปกรณ์ออกจากโรงอาหาร ของโรงเรียนบางลี่วิทยา เป็นคำสั่งทางปกครองตามมาตรา 5 แห่ง พ.ร.บ. วิธีปฏิบัติราชการ ทางปกครอง พ.ศ. 2539 จึงเป็นข้อพิพาทที่อยู่ในอำนาจพิจารณาพิพากษาของศาลปกครองตามมาตรา 9 วรรคหนึ่ง แห่ง พ.ร.บ. จัดตั้งศาลปกครองฯ นั้น เห็นว่า การที่ผู้ถูกฟ้องคดี แจ้งยกเลิกการจำหน่ายอาหารและเครื่องดื่มของผู้ฟ้องคดีทั้งสิบ เป็นการกระทำโดยอาศัยสัญญา การจำหน่ายอาหารและเครื่องดื่มในโรงเรียนบางลี่วิทยา ซึ่งเป็นสัญญาทางแพ่งดังที่ได้วินิจฉัยข้างต้น

การกระทำของผู้ถูกฟ้องคดีจึงเป็นการใช้สิทธิในฐานะคู่สัญญาตามสัญญาทางแพ่ง มิใช่เป็นการใช้อำนาจทางปกครองตามกฎหมายของเจ้าหน้า ที่ที่มีผลกระทบต่อสถานภาพของสิทธิ หรือหน้าที่ของผู้ฟ้องคดีทั้งสิบ จึงไม่เป็นคำสั่งทางปกครองตามมาตรา 5 แห่ง พ.ร.บ. วิธีปฏิบัติราชการทางปก ครอง พ.ศ. 2539 ดังนั้น จึงไม่ใช่คดีที่อยู่ในอำนาจพิจารณาพิพากษาของ ศาลปกครอง