บริการของเรา

*  ให้คำปรึกษา  กฎหมายและพิธีการศุลกากร

                   กฎหมายอื่นที่เกี่ยวข้อง

                   ตรวจสอบการได้สิทธิพิเศษทางภาษีอากร

                   คดีผิดศุลกากร

* การแก้ไขปัญหาเกี่ยวกับ การนำเข้า-การส่งออก 



สอบถามรายละเอียดติดต่อ

ชนิด ศุทธยาลัย Tel 081-261-9024 E-mail : chanidservice@hotmail.com

การขนส่งสินค้า ระหว่างจีนตอนใต้กับภาคตะวันออกเฉียงเหนือของไทย

การขนส่งสินค้า ระหว่างจีนตอนใต้กับภาคตะวันออกเฉียงเหนือของไทย

ตามโครงการพัฒนาความร่วมมือทางเศรษฐกิจในอนุภูมิภาคลุ่มน้ำโขง 6 ประเทศ (GMS) กำหนดพัฒนาเส้นทาง แนวพื้นที่เศรษฐกิจ เหนือ-ใต้ (North – South Economic Corridor) และเส้นทางแนวพื้นที่เศรษฐกิจตะวันออก-ตะวันตก (East-West Economic Corridor) ภาคเหนือจะได้รับประโยชน์จากการค้ากับจีนตอนใต้ สูงกว่าภาคตะวันออกเฉียงเหนือจึงได้มีแนวคิดกำหนดเส้นทาง การค้ากับจีนโดยขนส่งสินค้าผ่านดินแดนของเวียดนามแล้วผ่านลาวเข้ามาไทย ตามช่องทางต่างๆ ดังนี้

1.  เส้นทางจากมณฑลกวางสีตอนใต้ของจีนถึงเวียดนามตอนเหนือ ได้มีการพัฒนาเส้นทางให้สามารถใช้การได้ดี จากนั้นผ่านเส้นทางหมายเลข 1 A ของเวียดนามลงมาทางใต้เพื่อผ่านเข้าเส้นทางของลาวเพื่อผ่านแดนเข้าไทยต่อไป

2.  เส้นทางในลาวเชื่อมระหว่างเส้นทางหมายเลข 1A ของเวียดนามกับเส้นทางหมายเลข 13 ของลาว มีดังนี้

2.1  เส้นทางหมายเลข 8 บรรจบเส้นทางหมายเลข 13 ที่เมืองปากซัน แขวงบอริคำไซ ตรงข้ามอำเภอบ้านแพง จังหวัดนครพนม สามารถข้ามแม่น้ำโขง ผ่านพิธีการที่ด่านศุลกากรบึงกาฬ หรือด่านศุลกากรหนองคาย

2.2  เส้นทางหมายเลข 12 บรรจบเส้นทางหมายเลข 13 ที่เมืองท่าแขก แขวงคำม่วน ตรงข้ามจังหวัดนครพนม สามารถข้ามแม่น้ำโขงผ่านพิธีการที่ด่านศุลกากรนครพนม

2.3  เส้นทางหมายเลข 9 บรรจบเส้นทางหมายเลข 13 ที่แขวงสุวรรณเขต ตรงข้ามจังหวัดมุกดาหาร สามารถข้ามแม่น้ำโขงผ่านพิธีการที่ด่านศุลกากรมุกดาหาร หรือด่านศุลกากรพิบูลมังสาหาร

สำหรับเส้นทางหมายเลข 8 และหมายเลข 9 ส่วนใหญ่เป็นเส้นทางขึ้นเขา ส่วนเส้นทางหมายเลข 12 เป็นเส้นทางพื้นราบมีเส้นทางขึ้นเขาไม่มาก

หากเปรียบเทียบศักยภาพของมณฑลกวางสีกับมณฑลยูนานของจีน จะเห็นว่ามณฑลกวางสีมีศักยภาพสูงกว่าโดยจะมีนิคมอุตสาหกรรม และท่าเรือน้ำลึกที่เมืองเป่ยกู้ จึงน่าจะเป็นแหล่งอุตสาหกรรมแห่งใหม่ของจีน หากท่าเรือน้ำลึกของจีนก่อสร้างเสร็จการขนส่งสินค้าทางเรือจากตอนใต้ของจีนมายังท่าเรือที่เวียดนามที่อยู่ระหว่างก่อสร้างและปรับปรุงใหม่ จะเป็นเส้นทางขนส่งสินค้าผ่านทางภาคตะวันออกเฉียงเหนือของไทยที่สำคัญอีกแห่งหนึ่ง

แต่อย่างไรก็ตามโครงการก่อสร้างท่าเรือน้ำลึกที่เมืองเมาะลำไยหรือเมืองทวายของพม่า จะเพิ่มศักยภาพการค้าชายแดนด้านภาคเหนือและภาคตะวันตกของไทย โดยอุตสาหกรรมเกี่ยวกับเสื้อผ้าจะไปตั้งฐานผลิตที่อำเภอแม่สอด จังหวัดตากหรือ จังหวัดอื่นด้านตะวันตก เพราะสามารถขนส่งสินค้าผ่านท่าเรือน้ำลึกของพม่า เพื่อไปยังตะวันออกกลางได้รวดเร็วขึ้น โดยสามารถลดต้นทุนค่าขนส่ง เพราะย่นระยะทางได้มากกว่าต้องไปผ่านช่องแคบมะละกา

ดังนั้น การก่อสร้างท่าเรือน้ำลึกของพม่า และการปรับปรุงท่าเรือของเวียดนาม จะสามารถลดต้นทุนด้านโลจีสติกส์ของไทย ทำให้ต้นทุนการผลิตสินค้าของไทยให้ต่ำลงโดยสินค้าที่จะส่งไปตะวันออกกลางสามารถใช้ท่าเรือน้ำลึกที่พม่า และสินค้าที่จะส่งไปจีนและญี่ปุ่นสามารถใช้ท่าเรือน้ำลึกที่เวียดนาม เป็นการเพิ่มขีดความสามารถในการแข่งขันของโดยรวม