บริการของเรา

*  ให้คำปรึกษา  กฎหมายและพิธีการศุลกากร

                   กฎหมายอื่นที่เกี่ยวข้อง

                   ตรวจสอบการได้สิทธิพิเศษทางภาษีอากร

                   คดีผิดศุลกากร

* การแก้ไขปัญหาเกี่ยวกับ การนำเข้า-การส่งออก 



สอบถามรายละเอียดติดต่อ

ชนิด ศุทธยาลัย Tel 081-261-9024 E-mail : chanidservice@hotmail.com

ปัญหาการถ่ายลำผ่านเขตแดนทางบก

ดัชนีบทความ
ปัญหาการถ่ายลำผ่านเขตแดนทางบก
หน้าที่ 2
ทุกหน้า

 

ปัญหาการถ่ายลำผ่านเขตแดนทางบก

การถ่ายลำหมายถึงของที่นำเข้ามาเพื่อทำการขนถ่ายเปลี่ยนยานพาหนะ เพื่อส่งออกไปยังต่างประเทศ โดยไม่ต้องเสียค่าภาษีอากรขาเข้า ตามมาตรา ๕๘ประกอบมาตรา ๑๒๑ แห่งพระราชบัญญัติศุลกากร พ.ศ. ๒๔๖๙ การถ่ายลำ ให้กระทำได้ทุกรูปแบบของการขนส่ง (MULTIMODAL TRANSPORTATION) เว้นแต่การขนส่งสินค้าที่มีความตกลงระหว่างประเทศว่าด้วยการผ่านแดนกับประเทศใดให้ใช้พิธีการผ่านแดนกับการขนส่งสินค้านั้น โดยถือปฏิบัติตามคำสั่งทั่วไปกรมศุลกากรที่ ๕๒/๒๕๔๗ ลงวันที่ ๒๗ กันยายน ๒๕๔๗และสำหรับประชาชนทั่วไปถือปฏิบัติตามประกาศกรมศุลกากรที่ ๙๑/๒๕๔๗ ทั้งนี้เป็นไปตามพระราชบัญญัติศุลกากร พระพุทธศักราช ๒๔๖๙ 

มาตรา ๕๘  การลำเลียงถ่ายของจากเรือลำหนึ่งลงเรืออีกลำหนึ่งนั้น จะพึงอนุญาตให้ทำได้ต่อเมื่อบุคคลผู้ได้รับอำนาจทำการถ่ายของเช่นว่านี้ ได้ยื่นใบขนสินค้าทำเป็นสองฉบับมีข้อความต้องกันตามแบบที่กำหนดไว้ (ใบแนบ ๙) แต่ห้ามมิให้ทำการลำเลียงถ่ายของเช่นนี้ เว้นแต่จะได้รับอนุญาตและมีพนักงานเจ้า หน้าที่ศุลกากรกำกับอยู่ด้วย”ประกอบกับ

มาตรา ๑๒๑ “พระราชบัญญัตินี้ให้ใช้บังคับแก่การนำของเข้า และส่งของออกหรือการค้าอย่างใด ๆ ข้ามแดนแห่งพระราชอาณาจักร ทางบกเสมอกันกับการค้าทางทะเลและบทบัญญัติการบังคับ และโทษานุโทษทั้งปวงในพระราช บัญ ญัตินี้ให้ใช้บังคับแก่การค้าข้ามแดนทางบกตามที่จะพึงใช้ได้โดยมิพักต้องคำนึงถึงถ้อยคำสำนวนซึ่งใช้ตามปรกติในทางการเรือ และเมื่อใดมีความจำเป็นเพื่อประ โยชน์แห่งมาตรานี้ ถ้อยคำสำนวนที่ใช้นั้นให้หมายความและกินความรวมไปถึงรถไฟ ล้อเลื่อน คนหาบหาม สัตว์บรรทุก อากาศยานด่านศุลกากร พรมแดน สนาม บินที่กำหนดเป็นด่านภาษี การบรรทุกของลง การถ่ายของออก แล้วแต่กรณี หรือถ้อยคำสำนวนอื่นทำนองนี้ อันใช้อยู่ในการค้าทางบกหรือทางอากาศนั้น” 

การกำหนดเวลาที่นำของเข้าสำเร็จถือตามความรับผิดในค่าภาษีเกิดขึ้นตามบทบัญญัติของพระราชบัญญัติศุลกากร พระพุทธศักราช ๒๔๖๙ 

มาตรา ๑๐ ทวิ (วรรคหนึ่ง) “ความรับผิดในอันจะต้องเสียค่าภาษีสำหรับของที่นำเข้าเกิดขึ้นในเวลาที่นำของเข้าสำเร็จ” 

มาตรา ๔๑  “ถ้ามีความจำเป็นด้วยประการใด ๆ เกี่ยวด้วยการศุลกากรที่จะกำหนดเวลาเป็นแน่นอนว่า การนำของใด ๆ เข้ามา จะพึงถือว่าเป็นอันสำเร็จเมื่อไรไซร้ ท่านให้ถือว่าการนำของเข้ามาเป็นอันสำเร็จแต่ขณะที่เรือซึ่งนำของเช่นนั้นได้เข้ามาในเขตท่าที่จะถ่ายของจากเรือ หรือท่าที่มีชื่อส่งของถึง” 

ตามบัญชีสินค้าสำหรับเรือหรือ Manifest กรณีขนส่งโดยทางเรือและทางอากาศหรือบัญชีสินค้า (ศ.บ. ๑) กรณีขนส่งทางบก สำหรับสินค้าถ่ายลำ จะระบุท่าต้นทางและท่าปลายทางเป็นท่าต่างประเทศ สำหรับท่าในประเทศจะระบุเป็นท่าเพื่อการถ่ายลำจึงไม่ใช่ท่าที่จะถ่ายของจากเรือหรือท่าที่มีชื่อส่งของถึง ฐานะทางกฎหมายถือว่าความรับผิดในอันจะต้องเสียค่าภาษียังไม่เกิดจึงถือว่าไม่มีการนำ เข้า สำหรับพิธีการศุลกากรสำหรับสินค้าถ่ายลำจึงกำหนดแตกต่างจากการนำเข้าปกติโดยกำหนดให้ยื่นใบแนบ๙แทนการยื่นใบขนสินค้าขาเข้าและไม่ต้องสำแดงพิกัดอัตราศุลกากรเพราะถือว่าไม่มีการนำเข้าจึงไม่ต้องเสียอากร 

สำหรับการพิจารณาว่าสินค้าถ่ายลำอยู่ในบังคับของกฎหมายภายในหรือ ไม่ พบว่าไม่มีกฎหมายใดกำหนดให้ยกเว้นการบังคับใช้กฎหมายภายใน แต่ใน ทาง ปฏิบัติเมื่อถือว่าสินค้าถ่ายลำยังไม่มีการนำเข้า จึงถือว่าสินค้าถ่ายลำไม่อยู่ในบังคับของกฎหมายภายในเข่นเดียวกับของติดเรือที่ต้องนำกลับไปท่าต่าง ประเทศ เว้นแต่กรณีกฎหมายมีบทบัญญัติให้ใช้บังคับกรณีนำผ่านด้วย 

ต่อมาได้มีการตีความการบังคับใช้พระราชบัญญัติการส่งออกไปนอกและการนำเข้ามาในราชอาณาจักร พ.ศ. ๒๕๒๒ ว่าให้ใช้บังคับกับสินค้าถ่ายลำด้วย ดังนี้ 

๑ คณะกรรมการกฤษฎีกา (คณะที่ ๖) - เรื่องเสร็จที่ ๗๔/๒๕๕๑ 

“ตามประกาศกระทรวงพาณิชย์ และระเบียบกระทรวงพาณิชย์ กำหนดให้การนำไม้และไม้แปรรูปเข้ามาในราชอาณาจักรทางด่าศุลกากรต้องมีใบรับรองถิ่นกำเนิดแต่ปรากฏว่า กรมศุลกากรได้ออกประกาศว่าด้วยพิธีการถ่ายลำ ระบุว่าการถ่ายลำสินค้าไม้ผ่านประ เทศไทยเพื่อส่งไปยังประเทศที่สาม มิใช่การนำสินค้าเข้ามาในราชอาณาจักรจึงไม่ต้องปฏิบัติตามประกาศกระทรวงพาณิชย์ ซึ่งจะเป็นข้อบังคับที่มีความขัดแย้งกันกรณีนี้เมื่อพิจารณาประกาศกรมศุลกากรดัง กล่าวซึ่งเป็นการออกประกาศตามกฎหมายว่าด้วยศุลกากร ส่วนประกาศและระ เบียบกระทรวงพาณิชย์นั้นออกตามกฎหมายว่าด้วยการส่งออกไปนอกและการนำเข้ามาในราชอาณาจักรซึ่งสินค้า ซึ่งเป็นการบังคับตามกฎ หมายคนละฉบับ ดังนั้นประกาศกรมศุลกากร จึงไม่เป็นการยกเว้นหรือกระทบต่อประกาศและระเบียบของกระทรวงพาณิชย์